Mimari Sözlük
Masif parke
Masif parke, her bir tahtası kalınlığı boyunca tamamen aynı ağaçtan oluşan zemin kaplamasıdır. Meşe, ceviz, dişbudak, iroko gibi türler yaygın olarak kullanılır. Katmanlı ürünlerden farkı, yüzeyin altında başka bir malzeme bulunmamasıdır; bu yüzden aşınan yüzey zımparalanıp yeniden cilalanabilir ve parke uzun yıllar boyunca kullanılabilir.
Avantajları ve sınırları
Masif parkenin en güçlü yanı doğallığı ve dayanıklılığıdır. Her tahtanın damarı, rengi ve budakları farklıdır; zamanla aldığı patina mekâna karakter katar. Doğru bakımla nesiller boyu kullanılabilir.
Ağaç ise canlı bir malzemedir. Ortamdaki nem ve sıcaklık değiştikçe genleşir ve büzülür; bu yüzden döşemeden önce ürünün mekânda bir süre bekletilerek ortama alıştırılması, şapın yeterince kuru olması ve kenarlarda genleşme payı bırakılması gerekir. Yerden ısıtmalı zeminlerde ve nemli mekânlarda kullanımı dikkat ister. Maliyet ve uygulama süresi laminata göre belirgin biçimde yüksektir.
Döşeme ve yüzey işlemleri
Masif parke genellikle zemine yapıştırılarak ya da ahşap kadronlar üzerine çakılarak döşenir. Düz, balıksırtı ya da Macar deseni gibi farklı dizim biçimleri mekânın üslubunu belirler. Yüzey; vernik, yağ veya cila ile korunur. Vernik daha dayanıklı bir film oluştururken yağ daha doğal, mat bir görünüm verir ve lokal onarımı kolaydır.
Render’da masif parke, tahtalar arasındaki renk ve damar farkıyla, ince derzlerle ve yüzeyin hafif değişen pürüzlülüğüyle gerçek görünür. Aynı dokunun her tahtada tekrar etmesi görseli hemen yapay gösterir.
İlgili terimler