Ambient occlusion

Ambient occlusion (AO), bir noktanın çevresindeki geometri tarafından ne kadar kapatıldığını hesaplar. Bir kitabın rafa değdiği çizgi, duvarla tavanın birleştiği köşe, koltuğun altı gibi yerler ortam ışığını daha az alır ve hafifçe kararır. AO bu etkiyi, gerçek ışık kaynaklarından bağımsız olarak yaklaşık biçimde üretir.

Nerede ve neden kullanılır?

Gerçek zamanlı motorlarda ve rasterizasyon tabanlı görüntülerde dolaylı ışık tam hesaplanmadığı için nesneler zemine oturmamış, havada duruyor gibi görünebilir. AO, temas noktalarına derinlik katarak bu sorunu büyük ölçüde giderir. Ekran uzayında hesaplanan sürümü (SSAO) oyunlarda ve mimari gerçek zamanlı motorlarda yaygındır.

Path tracing gibi tam GI hesaplayan yöntemlerde AO’ya fiziksel olarak gerek yoktur; bu kararma ışığın gerçek yolundan zaten kendiliğinden oluşur. Yine de birçok görselleştirmeci AO’yu ayrı bir render pass olarak alır ve son işlemde detayları belirginleştirmek için hafifçe bindirir.

Uygulamada dikkat edilenler

• Yarıçap çok büyük olursa her şeyin etrafında kirli bir hale oluşur.
• Fiziksel tabanlı render’larda fazla AO, gerçekçiliği artırmak yerine bozabilir.
• Clay render’larda AO, formu okutmak için çok etkilidir.