Ray tracing

Ray tracing (ışın izleme), her piksel için kameradan sahneye bir ışın gönderip bu ışının hangi yüzeye çarptığını bulan render yöntemidir. Işın bir yüzeye çarptığında o noktanın ışık kaynaklarını görüp görmediği, yüzeyin ayna gibi mi yansıttığı ya da cam gibi mi geçirdiği kontrol edilir; gerekirse yeni ışınlar gönderilir. Böylece keskin yansımalar, kırılmalar ve doğru gölgeler elde edilir.

Ray tracing ile path tracing arasındaki fark

Klasik ray tracing özellikle yansıma, kırılma ve doğrudan ışığın gölgeleri için güçlüdür. Path tracing ise aynı ışın mantığını genişleterek ışığın yüzeyler arasında defalarca sekmesini rastgele örneklerle izler; böylece dolaylı ışığı, renk taşmasını ve yumuşak gölgeleri de fiziksel olarak hesaplar. Gündelik kullanımda “ray tracing” çoğu zaman bu ailenin tamamı için söylenir.

Mimari render’da yeri

Cam cepheler, cilalı zeminler, metal detaylar ve su yüzeyleri ray tracing olmadan inandırıcı görünmez. Uzun süre yalnız çevrimdışı motorlarda kullanılan bu teknik, donanım desteği olan ekran kartlarıyla gerçek zamanlı motorlara da girmiştir. Yine de ışın sayısı arttıkça hesap süresi uzar. Kalite ile hız arasındaki denge, örnek sayısı ve sekme sınırı gibi ayarlarla kurulur; iyi bir sahne bu ayarları her yüzey için değil, gerçekten gereken yerler için yükseltir.